Toekomstdromen

Drie jaar geleden werd ze herenigd met haar vader in het onbekende Ovezande. Na een tocht vanuit het onveilige Aleppo en een verblijf van vier maanden in Turkije kon Nadia eindelijk samen met haar moeder, broertje en zusje opnieuw aan de toekomst gaan denken in het veilige Nederland. Inmiddels is ze net 18 jaar geworden en heeft ze net als de meeste jongeren in ons dorp toekomstdromen.

Ze wil geneeskunde gaan studeren en het liefst gynaecoloog of kinderarts worden. Nadia is zich ervan bewust dat het een lange weg zal zijn die ze moet gaan om haar doel te bereiken maar gaat deze weg stapje voor stapje

Toen ze in februari 2017 naar Ovezande kwam was alles vreemd. Ze sprak de taal niet en kende de Zeeuwse gewoontes niet. Dat betekende dat ze eerst per bus naar de Internationale Schakelklas in Middelburg moest. Iedere morgen en iedere avond met drie bussen naar school en weer terug om de taal te leren en in te burgeren. Dat was al geen pretje, maar op een winterdag strandde ze twee jaar geleden op het Tolplein. Door de sneeuw die er toen in grote hoeveelheden was gevallen reden er geen bussen meer. En haar telefoon had geen bereik! Gelukkig bracht een medepassagiere uitkomst en kon ze meerijden met degene uit Ovezande die haar reisgenote kwam oppikken.

Op school sloot ze wel al snel vriendschappen met zowel Arabisch als Nederlands sprekende meisjes. Ook met hun buren en een Eritrees gezin verderop in de straat sloten ze al snel vriendschap.

Charlotte den Toonder kwam hen met een pakket verwelkomen in ons dorp en Mieke Janssen uit Driewegen werd hun taalcoach. Inmiddels werkt haar vader in Goes, doet haar moeder vrijwilligerswerk bij Nieuw Sande en bezoeken haar broertje en zusje Basisschool de Zandplaat. Het gezin is inmiddels uitgebreid met nog een jongetje.

Nadia gaat nu dagelijks naar het Scalda in Goes waar ze de opleiding tot verzorgende volgt en gaat stage lopen bij de Cederhof in Kapelle. Nog altijd met de bus, want fietsen daar heeft ze een hekel aan. Over een tijdje hoopt ze haar rijbewijs te halen. Want het openbaar vervoer is een ramp. Ze is al bezig met de theorie maar praktijklessen zijn nog te duur. Het zou heerlijk zijn om haar moeder mee te kunnen nemen om te winkelen in Goes. Nu bestaat haar leven vooral uit lezen en filmpjes bekijken op You Tube in de spaarzame tijd dat ze thuis kan zijn. Uitgaan doet ze niet.

Nadia realiseert zich dat ze nog een lange weg te gaan heeft om haar droom voor de toekomst te verwezenlijken. Na de MBO zal ze de HBO moeten doorlopen en vervolgens de enorme stap naar de universiteit. Ze is daar echter heel relaxed onder en weet dat het stapje voor stapje zal gaan. Ver in de toekomst wil ze daarom nog niet kijken, behalve dan naar haar uiteindelijke doel. Haar leven wijden aan de gezondheid van vrouwen en kinderen!