Bekend maakt bemind

Al de hele week wordt er hard gewerkt in het pension van Peter Tramper aan de Hoofdstraat  . In de enorme keuken is men bezig met de leidingen onder de vloer, de toilet- en doucheruimtes worden gemoderniseerd en de afscheiding tussen Café De Zak wordt definitief gemaakt. Trots laat Peter me het pension zien en het ziet er allemaal strak, schoon en aantrekkelijk uit. Je waant je meer in een hotel dan in een pension voor flexwerkers. In 2011 begon Peter met zijn vader Tramper Flexwork.

In 2014 hebben ze het pension aan de Hoofdstraat in Ovezande in gebruik genomen. Het huidige Café De Zak maakte onderdeel uit van de gebouwen die zij toen huurden van Jack Goense. Uiteindelijk kocht hij de panden en vorig jaar werd het Cafégedeelte verkocht aan buurvrouw Petra. Aan het fysiek scheiden van beide panden wordt inmiddels de laatste hand gelegd.

De belangrijkste werkzaamheden van Peter en zijn vrouw Katarzyna bestaan uit het uitzenden van jonge, oude, autochtone en allochtone werkzoekenden naar werkgevers die maar wat graag gebruik maken van hun bemiddeling. Toen hij, jaren geleden, met zijn beste vriend een bezoek bracht aan Polen ontmoette hij het zusje van zijn vriend, met wie hij inmiddels al 5,5 jaar is getrouwd. Dat Katarzyna van origine Poolse is helpt vanzelfsprekend enorm bij het werven van potentiele arbeidskrachten. Dat wordt steeds moeilijker sinds de economie in Polen aantrekt, maar bekend maakt bemind. Door de inzet van zijn vrouw staat Tramper Flexwork in Polen inmiddels bekend als een goede werkgever met aantrekkelijke arbeidsvoorwaarden en de mogelijkheid van huisvesting. Peter houdt zich vooral bezig met het vinden van werkgevers als Crop Alliance in Baarland en Hoondert in ’s Heerenhoek waar hij al jaren zaken mee doet.

Als ik vraag naar de geruchten dat hij het pand op de hoek van de Burgemeester Andriessenstraat heeft gekocht, omdat hij daar een tweede pension zou willen beginnen, moet hij hartelijk lachen. Het antwoord is volmondig “nee”. Natuurlijk komen we dan al snel op  de mogelijke overlast die een grote groep mensen kan veroorzaken. Peter is daar duidelijk in. Hij erkent dat er soms overlast kan zijn maar is de eerste die dit probeert in te dammen. Hij roept dan ook iedereen op die overlast heeft om dit onmiddellijk aan hem te melden. Met de kerk heeft hij afspraken gemaakt over het parkeren en met zijn naaste buren heeft hij geen problemen. Toch heeft dit jaar een onverlaat de banden van een groot aantal auto’s van zijn bedrijf lek gestoken. Deze persoon is veroordeeld maar de ellende die het heeft veroorzaakt is niet vergoed.

Peter hecht ook erg aan een goede mix van mannen en vrouwen en oudere (55+) en jongere werknemers. Dat komt de sfeer en de onderlinge relaties ten goede. Een grote groep arbeiders woont bijna het hele jaar in het pension. In het seizoen wordt het aantal flexwerkers tijdelijk uitgebreid met jonge studenten die hier hun vakantieperiode al werkend doorbrengen. Op de vraag of de werknemers zich ook mengen in de Nederlandse samenleving vertelt hij dat hij regelmatig met hen naar de bioscoop gaat en natuurlijk Klomppop en het Straatfestival bezoekt. Daarnaast organiseert hij voor zijn werknemers iedere zomer een barbecue en een Kerstborrel. En in het pension is een eigen recreatieruimte waar men o.a. kan biljarten.

Voor de toekomst verwacht hij geen uitbreiding maar stabilisering van de huidige werk-en woonsituatie.