Zelfs zijn naam is beschermd

Als je met Ad Phernambucq praat over zijn passie over duurzame ontwikkeling en zijn voorzitterschap van de dorpsraad Ovezande, ontkom je er niet aan om te vragen hoe hij aan zijn bijzondere achternaam komt. Niet echt een Zeeuwse naam zoals blijkt. Alhoewel hij zelf geboren is in Wolphaartsdijk vermoedt hij dat zijn voorouders iets te maken hebben met het koloniale verleden van Nederland in Brazilië waar in de deelstaat Pernambuco de Nederlanders van 1630 tot 1654 heersten. Pernambuco hout is ook een extreem dure houtsoort uit Brazilië die echter inmiddels op de lijst met beschermde houtsoorten staat. Zo sluit de achternaam van Ad aan bij datgene waar hij zijn hele leven aan heeft gewijd.

Duurzaamheid is altijd wel een markeerpunt in het leven van Ad geweest. Na het Goes lyceum ging hij natuurkunde studeren in Delft. Toen in 1972 het rapport van de Club van Rome uitkwam, dat grenzen stelde aan de groei van en de westerse samenleving en wees op de gevaren van overconsumptie voor het milieu, ging hij geografie studeren in Amsterdam. Daarna heeft zijn leven gestaan in de strijd om de aarde te behouden.

Na hun huwelijk waren hij en zijn vrouw op zoek naar een “spulletje” waar ze een lapje grond bij zouden hebben voor paarden, schapen en ander klein vee. Na hun bezoek aan een openbare verkoping in 1978 werden ze door een makelaar aangesproken en meegenomen naar Ovezande. Daar stond een oud schoolgebouw, waar vroeger de huishoudschool in was gehuisvest, maar dat door brand gedeeltelijk was verwoest. Ad en zijn vrouw vielen voor het gebouw en de omgeving maar hebben een aantal jaren nodig gehad om de ruïne weer leefbaar te maken.

Ondertussen bleef hij zich inzetten voor het milieu en gaf ondertussen o.a voorlichting op scholen. Nu de belangstelling voor duurzaamheid in de maatschappij en de politiek enorm is toegenomen hoeft Ad niet meer te pionieren en voelt zich inmiddels een veteraan.

Toen de Dorpsraad in het verleden werd ingesteld vond Ad zo’n instelling niet echt nodig. De gemeenschap in Ovezande was in zijn visie vitaal genoeg en mensen altijd bereid om actie te ondernemen om iets voor elkaar te krijgen. Totdat er 5 jaar geleden een noodoproep kwam van de toenmalige dorpsraad. Als er geen aanmeldingen zouden komen dan zou dit het einde betekenen van de Raad. Er waren uiteindelijk 5 tot 6 aanmeldingen, waaronder Ad. De aanpak veranderde en werd meer projectmatig onder leiding van de superactieve Loes van Dam, die helaas na enkele jaren uit Ovezande vertrok, waarna Ad het voorzitterschap overnam.

Ovezande kent eigenlijk weinig problemen. Er zijn veel actieve vrijwilligers en een roep om hulp wordt altijd door de inwoners gehonoreerd. Er zijn veel voorzieningen in het dorp maar de strijd voor het behoud van winkels blijft nog altijd hoog op het prioriteitenlijstje van de Dorpsraad staan. Natuurlijk is er nog altijd veel aandacht voor de leefbaarheid en is er een verlanglijstje, waarbij de verkeersveiligheid een punt van aandacht blijft. Helaas heeft dit laatste vooral te maken met het gedrag van mensen. Veel fysieke maatregelen zijn immers inmiddels genomen. En de inwoners van Ovezande hebben zo hun eigen manier om oplossingen te zoeken, waarnaar in ieder geval door Ad met mildheid wordt gekeken.

15 juli 2019