Mike

Zo houden we samen overzicht.

Ik zal mij eerst even voorstellen, mijn naam is Mike.

Ik ben een zwarte Labrador en heb een aantrekkelijke en guitige kop en woon nu ruim twee jaar op Ovezande. Na mijn geboorte ben ik eerst twee en een half jaar in training geweest en mag ik nu samen met mijn baas op stap gaan langs ’s herenwegen . Velen kennen mij natuurlijk al loslopend of als ik in mijn tenue aan het werk ben.

Dat werktenue herken je aan een blauw tuigje, halsband en een riem in die zelfde flitsende kleur. Ben ik aan het werk, dan hangt er naast mij een blinde man, die mijn beugel vasthoudt en een witte, reflecterende stok met rode band, in zijn hand klemt.

Ik moet ervoor zorgen dat hij zonder kleerscheuren door het dorp, op de juiste bestemming komt.

Ik moet letten op geparkeerde auto’s, vuilnisbakken, lantarenpalen, fietsen en andere obstakels op trottoir en weg. Dat valt niet mee, maar meestal lukt het om toch veilig op onze voorgenomen plek aan te komen.

Mijn baas praat veel tegen mij en dat doet hij, omdat hij mij moet vertellen of ik rechtdoor, linksaf, rechtsaf moet gaan of toch maar beslist voor het commando ‘omkeren’.

Als mijn baas de weg niet weet, is het voor mij ondoenlijk om ergens te komen. Als ik zo geconcentreerd aan het werk ben, blaf ik nooit. Snuffelen aan palen, mensen, andere honden en katten is ook zeker niet toegestaan.

Tijdens de wandeling let mijn baas op geluiden van auto’s, brommers, een boormachine, maar ook op pratende passanten en jengelende kinderen. Het is van groot belang, dat deze geluiden er zijn, zodat mijn baas weet of wij veilig kunnen doorlopen of oversteken.

Dus ga vooral gewoon door met wat u aan het doen bent als u ons tegenkomt. Dat is prettig voor mijn baas en zeker ook voor mij, want het is nu eenmaal onmogelijk iets terug te zeggen als ik hem niet snap.

Ook geuren zijn van groot belang. De geur van vers gebakken brood geeft hem aan dat de bakker in de buurt moet zijn. De geur van een vers permanentje laat mijn baas weten, dat we bij de kapper zijn aangekomen.

Soms zijn we behoorlijk de weg kwijt en probeert mijn baas weer op de juiste koers te komen. Hij vraagt dan aan een willekeurige voorbijganger de weg en dat is, voor mij, soms echt een hilarische gebeurtenis. Ik hoor dan: “Als u naar die kant loopt en dan een stukje verder dat witte huis ziet, met die wapperende vlag en die rode vrachtwagen,dan moet u linksaf” U begrijpt, dat ik dat niet snap en mijn baas al helemaal niet!

Neem gewoon even de tijd om het, voor ons beiden, begrijpelijk uit te leggen. Want dat overleg is zeker een noodzaak om naar beider tevredenheid op de juiste bestemming te komen.

Mijn baas mag dan blind zijn, hij kan gelukkig goed praten en luisteren als geen ander.

Ik wil het dan graag hebben over de tekst die op mijn werktuigje staat. En vooral wat dat nog meer betekent dan alleen maar NIET AAIEN.

Ook de soorten commando’s die u zoal kunt horen als wij langslopen, wil ik bespreken.

Hoe ik mij gedraag, als ik niet aan het werk ben, en dus gewoon hond mag zijn, leg ik ook in het volgende stukje uit.

Zijn er scholen, gemeenten, verenigingen, bedrijven of instellingen etc die nu al persoonlijke informatie willen over hoe ik dit allemaal heb geleerd en nu, samen met de baas, in praktijk breng, dan zijn wij graag bereid naar u toe te komen en een klein uurtje onze opgedane kennis te laten zien en uitleg geven over mijn werk als blindengeleidehond en u de gelegenheid geven om vragen te stellen.

Voor leerlingen van de basisschool zijn tips en foto’s beschikbaar voor het maken van een opstel en/of spreekbeurt.

Om een afspraak te maken of voor meer informatie, kunt u mij bellen: 06 51935541.

En misschien zien we elkaar binnenkort.

Mike