Wonen in woonzorgcentrum NieuwSande

Ovezande heeft veel voorzieningen. Bekend is NieuwSande, een instelling met groepswoningen voor dementerende bejaarden. Maar hoe ziet het er precies van binnen uit en wat gebeurt er allemaal? Tijd om eens een bezoekje te brengen en wat vragen te stellen. Een verslag van dit gesprek is te vinden in de rubriek “Voor het voetlicht” onder “Wonen in woonzorgcentrum NieuwSande”.

Kay-Atelier de moeite waard!

Dan sta je met je bedrijf met een leuk artikel in de Borselse Bode en dan wordt hij niet in je woonplaats bezorgt! Kaylee Minnaard was zwaar teleurgesteld en terecht. Tijd dus voor de Dorpskrant Ovezande om haar eens voor het voetlicht te halen. En dat bleek de moeite waard. Het interview “met haar is te vinden in de rubriek “Voor het voetlicht” . En kijk ook eens op haar website: kayatelier.nl!

Druk bezochte kerstmarkt en lichtjestocht bij de Zandplaat

Basisschool De Zandplaat had behoorlijk uitgepakt op donderdagavond 5 december en dat alles voor het goede doel. Met marktkraampjes vol met producten die de kinderen zelf hadden gemaakt en natuurlijk een stand van het goede doel zelf, de Stichting Netherlands Shri Lanka. Maar ook aan de inwendige mens was gedacht, de tafeltjes tussen de marktkramen waren dan ook goed bezet.

Even voor 19.00 uur ging het eerste groepje kinderen, vergezeld door volwassenen,  op stap om het kerstverhaal nog een keertje op een unieke manier te horen. Mooi uitgedoste figuren vertelden, ieder op zijn eigen manier, hoe meer dan 2022 jaar geleden mensen terug moesten naar hun geboortestreek omdat de overheid een goede volkstelling wenste. Voor de hoogzwangere Maria en haar man Jozef een zware tocht.

De lampjes van deze lichtjestocht werden vooral meegenomen door de kinderen zelf en ook ouders en kinderwagens waren behangen met veelkleurige en knipperende lichtjes. Dat er af en toe gewacht moest worden, omdat een eerdere groep nog moest vertrekken bij een onderdeel van het verhaal, was niet erg. Alhoewel het kort daarvoor nog had geregend kon de hele tocht droog worden afgelegd. Aangekomen bij de prachtige kerststal in de kerk, kon men aan het einde van het verhaal nog nagenieten met een heerlijke kop warme chocolademelk. Kortom een geweldige samenwerking tussen school en kerk en hopelijk een goede opbrengst voor de kindertehuizen in Shri Lanka.

De strenge winters uit mijn jeugd….

Alhoewel het op dit moment ook glad is in en rondom Ovezande en we allemaal de thermostaat op 19 graden moeten zetten, was het in de jaren ’50 toch nog wel anders. Want wie weet nog hoe ijsbloemen eruit zien die op de ramen verschenen als het echt koud was? Tom Rentmeester schrijft erover in zijn bijdrage van deze week in de Rubriek Geschiedenis onder het kopje “overig”.

De bende van Jan Catoen

De legendarische figuur van Jan Catoen met zijn bende bleef eeuwenlang hangen in de fantasie van de inwoners in de Zak van Zuid-Beveland. Vooral in de regio waarin hij actief was geweest, werd dit verhaal van ouder naar kind doorverteld. Zo werd een legende levend gehouden…Ook Tom Rentmeester kreeg als kind dit verhaal te horen en onderzocht de geschiedenis van Jan Catoen. Zijn verhaal hierover is weer te vinden in de rubriek geschiedenis onder het kopje “Overig”

Mevrouw Duizendpoot

Wie is toch die vrouw die van die prachtige borden maakt en heerlijke taarten bakt? Of “die duizendpoot” zoals een collega van de dorpsmoestuin haar een keertje noemde? Tijd om haar eens te interviewen. Lees haar verhaal in de rubriek “voor het voetlicht” onder de titel (hoe kan het anders) “Mevrouw Duizendpoot”.

Dat de Voedselbank De Bevelanden, naast hofleverancier de Dorpsmoestuin, nog een Ovezands randje heeft weten de meeste mensen niet. Hoog tijd om eens in gesprek te gaan met de voorzitter van de Voedselbank Dorith van Ewijk. Een verslag van het gesprek is te vinden in de rubriek “Voor het voetlicht” onder het kopje “De Voedselbank met een Ovezands randje.”

Niet alleen happen en stappen

Wekenlang werd er op een beetje regen gewacht. Maar dat die regen juist op de dag van “Happen en stappen” met bakken tegelijk uit de hemel zou vallen, was nu ook weer niet de bedoeling. Er moest dus geïmproviseerd worden en de route werd ingekort. Ondanks die maatregelen was er voor de bezoeker voldoende te doen, te zien en vooral te eten. In de kerk zelf was er al lekkers in overvloed, met zelfgebakken taart en heerlijke koekjes en de mogelijkheid om er nu eens achter te komen wat voor smaken er nu precies zijn en of je neus allerlei geuren kan herkennen. En natuurlijk was er een  expositie van door kleine kinderen ingekleurde platen en zelf ontworpen tuinen.

Gelukkig klaarde het weer even na tweeën behoorlijk op en sloten steeds meer mensen zich aan bij de kraampjes die er onderweg bezocht konden worden. Naast de proeverijen moest er vanzelfsprekend ook een bezoek gebracht worden aan de Dorpsmoestuin, waar het tenslotte allemaal om was begonnen, maar ook op de Vlinderidylle werd een uitgebreide toelichting gegeven  door de aanwezige vrijwilligers. Terug bij de kerk konden, de inmiddels volgegeten, bezoekers zich ook nog eens tegoed doen aan de heerlijke wafels en hamburgers die ter plekke werden bereid.

Zelfs de Burgemeester van Borsele was aanwezig, maar dat bleek niet voor de hapjes te zijn. Oprichter en drijvende kracht van de Dorpsmoestuin, Willy Verbeek werd benoemd tot Heer van Borsele en ook nog eens door de voorzitter van de Voedselbank en zijn mede-vrijwilligers van de Dorpstuin in het zonnetje gezet. Die laatsten overhandigde hem een bord voor op de tuin met de mededeling “Tís geen terve-oest Willy” om hem eraan te herinneren dat hij soms nogal hard van stapel loopt.

Tenslotte werden er prijzen uitgereikt aan de winnaars van de kleur-en tekenwedstrijd en kon men onder het genot van een drankje nog even napraten en de nieuwe Heer van Borsele feliciteren.